Z pewnością jeden z piękniejszych pałaców, którego architektura nie bierze jeńców. Zewnętrzna uroda jak i ta w środku, rozbudza zmysły i przejmuje kontrolę nad poczuciem estetyki.
Warte uwagi są nie tylko detale, lecz także przepiękna przestrzeń wnętrza oraz idylliczna konstrukcja kolumnowa, przywodząca na myśl rezydencje bliskiego wschodu.
Neogotycka architektura rezydencjonalna, renesansowe elementy obronne i kropla architektury klasycystycznej po przebudowie.
Pochodzenie budowli przypuszcza się na wiek XVIII, ale oficjalna data do rok 1872 ze względu na odnalezione zapiski. Wiek później, gdy pałac znajdował się już w rękach innej rodziny, dobudowano wieżę, loggie i przybudówki.
Po drugiej wojnie całe gospodarstwo folwarczne zamieniono w PGR, a w pałacu zorganizowano mieszkania.
Wejście mieści się między kolumnami korynckimi na których umieszczono piękny balkon z kamienną balustradą. Pod nim po bokach dwa gryfy.
Nad balkonem w kartuszu herb rodowy. Tył pałacu równie ciekawy, ścianę podpiera pięć skarp. Za wieżą system przyporowy.
Każdą ze ścian zamyka attyka.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz