JAROCIN 2.0 | cz. 1

Tu wybrałam się sama na bardzo wnikliwe buszowanie. I tak wiem, że na bank nie wszędzie byłam, bo są ode mnie lepsi eksploratorzy, ale dajcie mi 5 minut. XD
    Przy tejże drugiej wizycie w tym mieście, upewniłam się, że Jarocin to stan umysłu. Nie wiem czy wpływ ma na to duch rocka, czy coś zupełnie innego, ale dawno tak się nie ubawiłam.

Ludzie Jarocina są bardzo otwarci, aż zaczepni, czułam się tam dobrze. A po cóż wróciłam? To zaraz opowiem.
    Jarocin kojarzy się z polskim rockiem. Ów symbol wolności, przyciąga turystów swoją historią, sztuką i klimatem nie do podrobienia.

TEATR | urbex

Za zachodnią granicą, sztuka rozwija się w najmodniejszych miastach, kultura prowadzi swój szacowny żywot, a reflektory prawie nie gasną.
    Prowincjonalnie zdarza się, iż do takich miejsc, drogi są coraz rzadziej uczęszczane. Opuszczony budynek sztuki teatralnej to dawny szyk i obecny rozpad – wytworzył się kontrast między niegdysiejszymi odgłosami zabawy, a obecną tu kompletną ciszą.
    Do reflektorów już nie podaje się prądu, ze ścian odchodzą płaty farby, a złocenia pobladły.
    Tu kurtyna opadła raz na zawsze.

Dom Myśliwego | URBEX

W małej niemieckiej miejscowości w otoczeniu bujnej zieleni, skrywa się urokliwy dom. Odkąd właściciele opuścili te przytulne wnętrza, płynące nieubłaganie lata uczyniły swoje, oplatając wszystko pajęczynami.
    Ślady dawnego życia wyzierają z każdego kąta. Liczne trofea stały się ozdobą godną tego martwego zacisza. Dyby pozostawiają zaś pytanie – używałeś, czy znalazłeś je i zabrałeś?
    Samo łowiectwo pozostawia wiele więcej pytań.

KÓRNIK – nie tylko zamek.

Miasto znane głównie z posiadanego zamku – jednego z piękniejszych w Polsce i moim zdaniem zasłużenie.
    Miejsce, w którego historię warto się zaczytać, co polecam zaintrygowanym poszukiwaczom ciekawostek o naszym kraju.

Strzegomska świątynia – dlaczego Mojżesz miał rogi?

Świątynia zbudowana w okazałym stylu architektonicznym, tj. w gotyku, który szczególnie mnie inspiruje. Przed obiektywem staje nie tylko wybitna w walory budowla, ale niesztampowo tańczące w toni powietrznej, światło i cienie.
    Gotyk, wbrew pierwszemu skojarzeniu, nie jest homogeniczny. W tej wielkiej przestrzeni mocno wyróżniają się sklepienia sieciowe z wyrazistym, potężnym transeptem (granit i bazalt).

Bazylika pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła, została zbudowana przez zakon joannitów.
    W roku 2012 uznano ją za Pomnik Historii.

PETRO | czarne złoto.

Jedno z tych miejsc, które napędza świat. Źródło politycznej władzy jak i prywatnego bogactwa. Czarny petro-bożek, bałwochwalczo uwielbiany, pachnący zyskiem, dla którego człowiek poświęca wszystko.
    A my odkrywamy opuszczone laboratorium, puste beczki z napisem "petro" i czarne jezioro ropy. Wątpliwie bezpieczne miejsce, mocno kojarzące się z zagładą świata.
    Mamy XXI wiek, wojna tuż za progiem, żołnierze są ściągani z urlopów, bomby spadają na polską stronę już od dawna i tylko niektórych nie da się ukryć medialnie.

Muzeum Parowozownia w Jarocinie.

Muzeum powstało na terenie XIX-wiecznej parowozowni. Terenem opiekuje się Towarzystwo Kolei Wielkopolskiej. Od tej pory są tu gromadzone (i odrestaurowywane) lokomotywy ocalone przed złomowaniem.
    W zbiorach Jarocina możemy zobaczyć 60 zabytkowych egzemplarzy.

Pałac dalkowski – początek nowej szansy.

Zespół pałacowy
Dalków, dolnośląskie

Epoka fraków i fiszbinów. Oświecenie, rozum i kuriozum.
    Pałac wybudowano w roku 1596 na potrzeby rodziny von Glaubitz.

Zabytek o wartości ponadregionalnej.

Rust Sanctuary – Sanktuarium Rdzy | apokaliptyczny krajobraz.

Jeden z tych industriali, które zapadają w pamięć. Iście apokaliptyczny pejzaż zajęty rozkładem, na widowiskowym planie gór. Łączy je wspólny mianownik – przyroda, która przejmuje wszystko, wręcz ożywia na swoje potrzeby.
    Naturalna destrukcja oblepiła każdy fragment terenu, zamieniając całość w obraz rodem z filmów zagłady.

Późno-zimowa eskapada na Słowację.

KÓRNIK – zamek

Jestem dosyć wybredna co do muzeów, a to miejsce uważam naprawdę za sztosik. Warte wybrania się tam specjalnie – jestem pewna, że nie pożałowalibyście.
    W poznańskie wybieram się rzadko, staram się też dość skrupulatnie dobierać cele wycieczek. Czasem się zawiodę, nie mówię, że nie, ale tutaj doświadczyłam zaspokojenia swoich wszelkich doznań estetycznych.
    A zachęciła mnie swoją opowieścią z Kórnika: Jotka.