Kocham blogowanie. Da się to chyba wyczuć, prawda? We wszystkie posty wkładam całe swoje serce. Prowadzę dokumentację ciekawych miejsc na całym świecie i pragnę się tym dzielić.
Mam do pokazania wiele interesującego z Niemiec, przywiozłam też sporo z ostatniego wypadu po Włoszech, a z Polski to mam opowieści po kokardę.
 |
| Niedawno odwiedzony, na FB już jest o nim opowieść, wraz ze zdjęciami ze środeczka. |
Pierwsza wzmianka miejscowości, w której stoi ów pałac, pochodzi z roku 1388.
Posiadacz tychże ziem wybudował w roku 1861 piękny neorenesansowy pałac dla swej córki i jej rodziny. Projekt stworzył Stanisław Hebanowski, architekt znany z wielu wspaniałych pałaców w naszym kraju.
Jarocin zna dziś chyba każdy i skojarzy go zapewne muzyką, wolnością i młodzieżowa fantazją. Lecz historia tej miejscowości jest warta przytoczenia, a sięga roku 1257.
Najdłużej Jarocin był pod władaniem rodziny Radolińskich, bo od 1661 do 1945 roku, którzy to, wystawili przepiękny pałac, ale o nim później.
 |
| Oczywiście pomnik glana. Swoje pierwsze glany kupili mi rodzice i miałam je dokładnie 6 lat. Następne kupiłam sama. Miały cholewę pod kolano i nie oszukiwałam – nie miały suwaka. Miałam je jakieś 5 lat. Gdy umarły, nabyłam następne, już klasycznej wysokości, ale w czarno-czerwonym akcencie. I wiecie co? Niespełna 3 lata i nadają się już do utylizacji. Skóra jest tak popękana i sparciała, jakby miały z 10 lat. Wygląda na to, że były to ostatnie glany w mojej szafie, bo jakość stała się żenująca. |
Ma dość unikalny klimat w otoczeniu zacisznej wsi. Ślad po starych urządzeniach już zniknął pod nową, coraz grubszą warstwą kurzu. Deski skrzypią pod nogami, pachnie starym drewnem.
Masywne ściany z czerwonej cegły, kilkukondygnacyjny budynek z niewielkimi oknami. Wnętrze nieco rustykalne... Światłocienie tańczą po labiryncie drewnianych drabin i schodków.
A komin? No cóż, jest krzywy i krzywym pozostanie, póki nie runie sromotnie.
Wioska Juf znajduje się na końcu doliny i jest najwyżej położoną (ponad 2,126 m n.p.m.), zamieszkaną na stałe miejscowością w Europie, a także jedną z najzimniejszych miejscowości w tym regionie.
Pierwotnymi mieszkańcami tej ziemi byli imigranci z plemienia Walser, którzy przybyli tu w roku 1292.
Z pewnością jeden z piękniejszych pałaców, którego architektura nie bierze jeńców. Zewnętrzna uroda jak i ta w środku, rozbudza zmysły i przejmuje kontrolę nad poczuciem estetyki.
Warte uwagi są nie tylko detale, lecz także przepiękna przestrzeń wnętrza oraz idylliczna konstrukcja kolumnowa, przywodząca na myśl rezydencje bliskiego wschodu.
– Chodź, pójdziemy do lasu na spacer.
– A jak się ów zowie?
– Wydymacz. Będzie fajnie, zobaczysz.
Miejsce na mapie Polski, które warto zobaczyć. Nawet jeśli nie zamierzasz zatrzymać się na dłużej, spójrz na wnętrze tego pałacu. Na jego nietuzinkowy układ, kontrast z tradycyjną architekturą, a z całą pewnością zapadnie Ci w pamięć.
Pałac znajduje się w lesie, a marzenie o tym, by tu zamieszkać, zrealizował książę Antoni Henryk Radziwiłł herbu Trąby.
Rodzina prowadziła tu ożywione życie towarzyskie i artystyczne.
Tożsamość to opowieść jaką każdy z nas snuł sam sobie na swój własny temat. To jest historia, jaką snujemy sami sobie. To jest własne doświadczenie wedle zasady "kowala własnego losu", czyli na podstawie tego, co sami ukuliśmy na życiowym kowadle.
Jest to nasza rola w obserwowanym przez nas świecie.
cytowane z pewnego podcastu – wybrałam najciekawsze refleksje
Za starymi ścianami przesłoniętymi wysokim ogrodzeniem, gdzieś gdzie ludzkie oko już dawno nie sięga, nie ma wszak po co. To co można tam zobaczyć, dotyczy historii, których już nikt nie opowiada.
A mnie krew zalewa gdy oglądam swoje zdjęcia sprzed lat, gdy potrafiłam skopać ostrość, mając aparat na statywie.
Zapraszam Was do galerii z bardzo ładnego miejsca w kolorach zatraty i degradacji.
Wycieczka do Czech odbyta ponad rok temu.
